Nowy aparat jest, wolny wieczór jest, czas powrócić do starego pomysÅ‚u: obiektyw otworkowy (pinhole) do lustrzanki. Idea pinhole jest banalnie prosta: w blaszce lub innej nieprzepuszczalnej i cienkiej powierzchni robimy maÅ‚Ä… dziurkÄ™ i ustawiamy na przeciwko materiaÅ‚u Å›wiatÅ‚oczuÅ‚ego (film, matryca, papier Å›wiatÅ‚oczuÅ‚y, cokolwiek). I tyle. Im dziurka mniejsza, tym nasz “obiektyw” ciemniejszy, ale też ostrzejszy. Im wiÄ™ksza, tym “jaÅ›niejszy” ale obraz bardziej rozmyty.

Koniec “teorii”, robimy pinhole. Krok pierwszy, znajdujemy dekielek do body i kawaÅ‚ek blaszki (na przykÅ‚ad z puszki po napoju). W blaszce robimy maÅ‚Ä… dziurkÄ™.

Krok drugi, w dekielku wycinamy otwór wielkości blaszki, a samą blaszkę przyklejamy tak, aby wypełniła otwór w dekielku.

Na koniec uszczelniamy całość czarną taśmą izolacyjną z obu stron. I obiektyw gotowy.

Na koniec wystarczy dekielek pełniący rolę obiektywu założyć na korpus aparatu, aparat ustawić na statywie, wykadrować, ustawić dłuuugi czas naświetlania i zrobić zdjęcie. Prawda, że banalne? Poniżej wynik tej próby, który udowadnia, że dziurka zrobiona przy pomocy szpilki jest zdecydowanie zbyt duża