Długo zastanawiałem się, czy w miejscach takich jak obóz koncentracyjny w Oświęcimiu wypada robić zdjęcia. Dalej nie wiem. Na terenie obozów (KL I i KL II) zrobiłem tylko jedno zdjęcie. To poniżej. Przy samym wejściu. Dalej nie byłem w stanie sięgnąć po aparat. Waga i historia tych miejsc powodowały, iż moje nieudolne próby ich pokazania wydawały się profanacją.
Ostatnie zdjęcie z Kalwarii Zebrzydowskiej jakim Was męczę. Koniec!
Po raz kolejny zdjęcie z Kalwarii Zebrzydowskiej. Może trochę przynudzam już tym tematem, ale czy to moja wina, że tamtejszy klasztor jest niezwykle fotogeniczny?
I wracamy do Bochni, a właściwie tamtejszej kopalni soli. Ze zwiedzania kopalni chyba najdłużej zapamiętam dwukrotną podróż windą kopalnianą. W końcu, ponad 200 metrów pod powierzchnię trudno zejść, a później wyjść na piechotę. Wchodząc do ciasnej klatki zakładałem, ze podróż potrwa dość długo. Myliłem się. Winda była diabelnie szybka, a w dodatku otwarta (jak to winda w kopalni) i dwupiętrowa. Niektóre osoby mogą przeżyć niezłą traumę w czasie takiej przejażdżki. A mnie dalej ciekawi jak do klatki ma zmieścić się 8 chłopa ze sprzętem, gdy sześcioro turystów ledwo tam wchodzi.
Szyb Campi, Bochnia, lipiec 2010
I wracamy do Kalwarii Zebrzydowskiej. Prawda, że urokliwe miejsce? Po pierwsze, w porównaniu do Jasnej Góry, mniej turystów/pielgrzymów. Po drugie, interesujące położenie w ładnej (z dala od innych budynków) okolicy. Po trzecie, znacząco mniejsza komercjalizacja. Niby jest restauracja, jadłodajnia, sklepik z pamiątkami i tak dalej, ale nie rzuca to się w oczy tak, jak na Jasnej Górze. Generalnie, polecam.
Dziś wracamy na Jasną Górę. Już wiem co najbardziej popsuło mi odbiór tego miejsca: komercyjność. Może nie samego klasztoru, ale wszędzie dookoła. Dziesiątki budek z lodami, goframi, czegoś co przypomina kawiarnię, jadłodajni, sklepów z dewocjonaliami i tak dalej. A wszystkie w bezpośrednim sąsiedztwie klasztoru należące do tej samej firmy. Nie, ten aspekt Jasnej Góry zdecydowanie nie przypadł mi do gustu!
