Nawiązując do poprzedniego wpisu o Duolenso: może jednak coś z tego nieszczęsnego obiektywu będzie: obiektyw do zadań specjalnych, czyli symulacji bardzo starych zdjęć. Pobawiłem się trochę kontrastem na jednym z sampli i innymi filtrami. A oto co wyszło:
I teraz szybka ankieta: Która wersja jest najlepsza, najmniej razi oczy?
Loading ...Wczoraj wreszcie udało mi się zrobić kilka zdjęć DuoLenso. I będę szczery: więcej nie będę robił obiektywów nie mając porządnych soczewek z porządnymi powłokami antyodblaskowymi. O ile jestem w stanie wybaczyć brak ostrości i jej spadek przy oddalaniu się od osi optycznej obiektywu (obiektywy miękko rysujące mogą być fajne), to totalnego braku kontrastu i wyblakłych kolorów już tak lekko nie wybaczę. A z resztą, zobaczcie sami:
Dziś DuoLenso dorobił się nowej przysłony. Stara, f/8 wykonana z czarnego papieru technicznego, nie dość, że była niezbyt dokładnie wykonana, to jeszcze okazała się zbyt jasna: obiektyw wyraźnie tracił jakość przy oddalaniu się od osi obrazu.
Nowa przysłona jest wykonana z pomalowanej na czarno blachy aluminiowej (by Warka) i zapewnia DuoLenso stałe światło f/16. Nie miałem czasu na dokładne przestrzelanie tego cuda, ale z próbnych ujęć (których nie pokażę) wynika, że jest lepiej. Dużo lepiej. Może w tym tygodniu uda się popełnić coś wartego pokazania.
Wczoraj dotarły ostatnie elementy DuoLenso (poprzednie wpisy tu tu i tu): soczewki makro na gwint 52mm i przejściówka M42->Nikon F. Niestety, po skręceniu układu okazało się, że nie mogę wykorzystać mieszka makro. Jego konstrukcja powodowała ostrzenie poza nieskończoność. W związku z tym, poszperałem trochę w filtrach na gwint 52mm i metodą prób i błędów dopasowałem serię pierścieni aby DuoLenso był na stałe zablokowany na nieskończoność. No dobra, trochę poza nieskończoność, ale na f/8 nieskończoność jest w głębi ostrości 
Wracając do tematu, trochę zdjęć z montażu poniżej.
O, tutaj widać wszystkie elementy: dwie soczewki +8D, przejściówka M42->Nikon F, gwint z rozwalonej gumowej osłony przeciwsłonecznej i pierścień odwrotnego mocowania 52mm
W nawiązaniu do dwóch poprzednich wpisów o projekcie DuoLenso (ten i ten): wczoraj i dziś rano dokonałem pierwszych zakupów brakujących elementów oraz zdecydowałem się małą zmianę sposobu wykonania. Ale po kolei:
Główne zmiany w projekcie będą dotyczyły sposobu oprawienia soczewek i przysłony. Zamiast wykorzystywać grupy papier do oprawy soczewek, wykorzystam oprawki jakie przyjdą razem z soczewkami. W jednej z soczewek wymontuję szkło z oprawki i odwrócę o “tyłem na przód”, po skręceniu soczewek powstanie właśnie obiektyw typu peryskop. Przysłonę osadzę w oprawce od starej osłony przeciwsłonecznej (guma sparciała i osłona jest do wyrzucenia). Do rozwiązania w tym momencie pozostanie jedynie kwestia zamocowania układu soczewek do mieszka makro.
Docelowo chciałbym wyposażyć mieszek, a właściwie przejściówkę M42 -> Bagnet F w procesor (jak to zrobił Pepe z Jupiterem 37A) aby umożliwić D80 pomiar światła.
Dokonałem wczoraj małego rozpoznania rynku pod kątem dostępności elementów w związku z projektem DuoLenso z poprzedniego wpisu. Niestety, nie ucieszyłem się. Chcę aby obiektyw był tak prosty do wykonania jak to tylko możliwe i za wszelkie skarby świata chcę uniknąć szlifowania soczewek. Sam nie dam rady, a oddawać do optyka nie chcę. Sprawę dodatkowo skomplikował ograniczony wybór rur PCV i raczej niemożność dopasowania soczewek do ich wewnętrznej średnicy. Z tego powodu zapadły następujące decyzje:
Podsumowując:
Starsi stażem czytelnicy pewnego forum może pamiętają jak kilka lat temu skonstruowałem własny obiektyw fotograficzny złożony z jednej soczewki +8D i mieszka makro. Obiektyw nawet dział, miał ogniskową 125mm, stałe światło f/5.6, wbudowaną osłonę przeciwsłoneczną, można było robić zdjęcia… Niestety, abberacja chromatyczna i dystorsja były tak duże, szczególnie w rogach kadru, że lepiej nie mówić. Wiadomo, pojedyncza soczewka kupiona od optyka i oto wynik.
Na szczęście, domowym sposobem można konstruować dużo lepsze obiektywy. Przykładem niech będzie obiektyw typu peryskop złożony z dwóch identycznych soczewek zwróconych “plecami” do siebie. Pomiędzy soczewkami umieszczona jest przysłona.
Dwie identyczne soczewki potrafią wyeliminować dystorsję. Co jedna soczewka zepsuje, druga naprawi. Ten układ będzie sercem mojego nowego projektu o nazwie DuoLenso: obiektyw DIY typu peryskop z mocowaniem na bagnet F Nikona.
Ogólne założenia przedstawiają się następująco:
W tym tygodniu planuję zakup rur PCV i być może soczewek.
